Περί διερεύνησης. Σχόλια.

1-36 Απάντηση από τον/την Χαρκοπλιάς Κώστας στις 13 Δεκέμβριος 2016 στις 21:59

Γεια σου Αντώνη!

  • ΝaA: pH>7 Aπορ
  • ΝaA-NaOH: pH>>7 Aπορ
  • Αρα: ΝaA-HA

Δηλ. εννοείς να μην πούμε τα «καθιερωμένα» (βλπ. 2 πρώτες κουκίδες) και να πάμε κατευθείαν στην τρίτη;

1a Απάντηση από τον/την Αναστάσιος Βαφειάδης στις 13 Δεκέμβριος 2016 στις 22:33

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να κάνουμε ένα σχόλιο για το άλας, αν έχουμε πλήρη εξουδετέρωση. Δεν είναι αυτονόητο το τι pH έχει ένα διάλυμα που περιέχει μόνο ένα άλας. Πάντως, σίγουρα δεν χρειάζεται να λύσουμε αναλυτικά όλες τις περιπτώσεις.

1-13 Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 0:48

Εγώ νομίζω ναι. Για να έχεις όξινο pH πρέπει να υπάρχει στο διάλυμα οξύ και μόνο το ΗΑ είναι τέτοιο στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Άρα θεωρώ την απάντηση σωστή και πλήρη. Δεν είναι απαραίτητο να αναφερθούν οι άλλες δύο περιπτώσεις.

3 Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 9:28

Το ερώτημα μου είναι εάν μπορούμε να γλυτώσουμε όλη αυτή την φασαρία λέγοντας απλά ότι βασική προυπόθεση για την ύπαρξη ενός όξινου δ/τος είναι να υπάρχει τουλάχιστον μια ουσία που μπορεί να δράσει ως οξύ. ( ΚΑΙ στο συγκεκριμένο παράδειγμα είναι το ΗΑ )

Από τις απαντήσεις σας καταλαβαίνω :

… Κώστα … θεωρείς ότι το ρίσκο της αποδοχής της πρότασης που κάνω από τον εξεταστή/διορθωτή  είναι μεγαλύτερο από τις 4 σειρές που προσπαθώ να γλυτώσω …

…Αναστάσιε … συμφωνείς με την πρόταση αλλά θεωρείς ότι πρέπει να αποδειχθεί ότι το NaA είναι «βασικό άλας» ( και ουσιαστικά δεν γλυτώνεις και πάρα πολλά )

…Θοδωρή … συμφωνείς θεωρώντας ότι ο έλεγχος της δράσης του NaA ( ως οξύ ή βάση ) είναι γνώση που δεν πρέπει ( ή δεν απαιτείται ) να παρουσιαστεί και αρκεί η παραπάνω συλλογιστική για να δώσει την περίσσεια .

Καλά κατάλαβα ?

1-36 Απάντηση από τον/την Χαρκοπλιάς Κώστας στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 10:30

Αντώνη ακριβώς!

Ξέρεις πολλοί μαθητές εργαζόμενοι με την «αρχή της ελαχίστης προσπάθειας» (που είναι και της μόδας τα τελευταία χρόνια…) προτείνουν σε τέτοιες ασκήσεις ακριβώς αυτό που λες κι εσύ.

Επειδή όμως  πλέον, σχεδόν όλοι, διορθώνουν από κεκτημένη ταχύτητα με βάση το «ευαγγέλιο» , τους προτείνω να διαθέσουν άλλα 5  sec και να αναφέρουν και τις άλλες 2 περιπτώσεις που παρ’ όλο που η συγκεκριμένη διερεύνηση δεν το απαιτεί.

1Απάντηση από τον/την δάσκαλος άγγελος στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 12:20

Κι εγώ λέω στους μαθητές προτείνω να αναφέρουν τις 2 περιπτώσεις που απορρίπτονται δείχνοντας απλά τις αντιδράσεις χωρίς υπολογισμούς. 1 λεπτό υπόθεση είναι. Αυτό που προτείνεις αντώνη είναι σωστό αλλά για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο άστο καλύτερα. Εδώ ρώτησα κάποια πράγματα μια χημικό υπέυθυνη σε βαθμολογικό κέντρο και μου πρότεινε να γράφουν τα παιδιά κάθε φορά και τον αυτοιντισμό του νερού!!!υπερβολικό! Φαντάσου τι θα μου έλεγε για αυτό που προτείνεις!

1bΑπάντηση από τον/την Ηλιας Τσαφογιαννος στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 13:11

 Νομιζω οτι πρεπει να ληφθει υποψιν και ο παραγοντας βαθμολογητης! Του αρκει Αντωνη η απλη αναφορα (η οποια  ειναι σωστη) ή οχι; Μηπως η απωλεια ελαχιστων μοριων ειναι καθοριστικη; Κατα την αποψη μου πρεπει να αναφερθουν και οι αλλες 2 περιπτωσεις , χωρις υπολογισμους (ποιοτικα)

….παραφραζοντας  ….»οποιος φυλαει τα ρουχα του ….τα εχει ολα»!!!!

3 Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 15:10

Αυτό …

Ηλιας Τσαφογιαννος είπε:

 Νομιζω οτι πρεπει να ληφθει υποψιν και ο παραγοντας βαθμολογητης!

….παραφραζοντας  ….»οποιος φυλαει τα ρουχα του ….τα εχει ολα»!!!!

Σας ευχαριστώ .

υγ… παραφράζοντας μια ποδοσφαιρική παροιμία …»στην Χημεία όλες οι επιστημονικά ορθές λύσεις είναι δεκτές αλλά στο τέλος κερδίζει ο Σ ….»

1-13 Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 15:39

Αντώνη, δεν πιστεύω η ποδοσφαιρική ρήση να αναφέρεται στην ομάδα μου γιατί θα τα χαλάσουμε, ε; Χα,χα! Άγγελε, αναρωτιέμαι, η υπεύθυνη του βαθμολογικού έχει βαθμολογήσει ποτέ γραπτό; Αμφιβάλλω…

3 Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 16:13

…δεν έπεσες πολύ μακριά … αφορά την Εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Γερμανίας. ( και γενικότερα τις Γερμανικές ομάδες ποδοσφαίρου )

Η ελληνική έκδοχή της παροιμίας αφορά την ομάδα σου και το Αιγάλεω και καταλήγει σε μια γνωστή «ευχή» ( για τους υπόλοιπους )

1-13 Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 16:46

Μου αρέσει ότι ούτε καν διερωτάσαι ποια είναι η ομάδα μου! Χα,χα. Είναι απολύτως δεδομένο ποια είναι… Με πικραίνει λίγο βέβαια αλλά έχω μάθει να ζω με αυτό. Τι να κάνουμε;

1Απάντηση από τον/την δάσκαλος άγγελος στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 22:56

Θοδωρή ελπίζω να μην έχει βαθμολογήσει! Το προτείνει για είναι 100% καλυμμένη! Τη ρώτησα και για τα ιόντα που δεν υδρολύονται (Να+,Cl- κ.τ.λ.) αν θα πρέπει να αναφέρουμε συνέχεια γιατί δεν υδρολύονται. Μου είπε ναι. Σε αυτό μάλλον κι εγώ συμφωνώ.

1092386109Απάντηση από τον/την Μιχάλης Καινουργιάκης στις 14 Δεκέμβριος 2016 στις 23:16

Κατά την γνώμη μου η ορθή απάντηση είναι η εξής:

Στο ισοδύναμο σημείο το διάλυμα περιέχει μόνο NaA, επομένως pH>7 (στους 25 C). Επιθυμούμε πιο όξινο διάλυμα άρα πρέπει να περισσεύει το οξύ. Μια και μισή σειρά.

Αν επιθυμούσαμε pH=7.5 τότε θα έπρεπε να υπολογίσουμε το pH στο ισοδύναμο σημείο και στη συνέχεια να αποφανθούμε.

Γενικά το πρόβλημα της περίσσειας λύνεται εύκολα, από την σκοπιά της διατύπωσης αλλά και τη λογικής, διερευνώντας αν το διάλυμα που επιθυμούμε είναι πιο όξινο ή πιο βασικό από το ισοδύναμο σημείο.

Πιστέυω ότι η αναφορά των περίφημων «τριών περιπτώσεων» είναι, από χημικής άποψης, πλεονασμός.

1087434791Απάντηση από τον/την ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ στις 20 Δεκέμβριος 2016 στις 15:50

 

Λύση   χωρίς  διερεύνηση

Σε υδατικό δ/μα   ασθενούς μονοπρωτικού  οξέος με V=1L ΗΑ και   C=0,1 M προσθέτουμε χωρίς μεταβολή όγκου ποσότητα  στερεού NaOH και προκύπτει δ/μα με pH=5 .

Να βρεθεί η ποσότητα NaOH . Δίνεται  Κa=10-5.

ΛΥΣΗ

NaOH   →    Νa  +  OH

C                         C

ΗΑ    +   OH–  <=>  H2O  + A

0,1-X       C-X                       X                   

 

C-X= 10-9   => C= X

Kb  = 10-9 = 10-9 (0,1- ) / x =>  x=0,05=C=> n NaOH=0,05∙1=0,05mol

1Απάντηση από τον/την Γιώργος Αγγελής στις 20 Δεκέμβριος 2016 στις 21:39

Παύλο πολύ καλή απάντηση και χωρίς να προκαλεί σύζυγο δεις φοβάμαι όμως σε άλλο επίπεδο! !!
Γιώργος Αγγελής είπε:

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ είπε:

 

Λύση   χωρίς  διερεύνηση

Σε υδατικό δ/μα   ασθενούς μονοπρωτικού  οξέος με V=1L ΗΑ και   C=0,1 M προσθέτουμε χωρίς μεταβολή όγκου ποσότητα  στερεού NaOH και προκύπτει δ/μα με pH=5 .

Να βρεθεί η ποσότητα NaOH . Δίνεται  Κa=10-5.

ΛΥΣΗ

NaOH   →    Νa  +  OH

C                         C

ΗΑ    +   OH–  <=>  H2O  + A

0,1-X       C-X                       X                   

 

C-X= 10-9   => C= X

Kb  = 10-9 = 10-9 (0,1- ) / x =>  x=0,05=C=> n NaOH=0,05∙1=0,05mol

1Απάντηση από τον/την Γιώργος Αγγελής στις 20 Δεκέμβριος 2016 στις 21:44

Ορθή επανάληψη
Γιώργος Αγγελής είπε:

Παύλο πολύ καλή απάντηση και χωρίς να προκαλεί συζητήσεις και μάλιστα αναίτιες φοβάμαι όμως σε άλλο επίπεδο! !!

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ είπε:

 

Λύση   χωρίς  διερεύνηση

Σε υδατικό δ/μα   ασθενούς μονοπρωτικού  οξέος με V=1L ΗΑ και   C=0,1 M προσθέτουμε χωρίς μεταβολή όγκου ποσότητα  στερεού NaOH και προκύπτει δ/μα με pH=5 .

Να βρεθεί η ποσότητα NaOH . Δίνεται  Κa=10-5.

ΛΥΣΗ

NaOH   →    Νa  +  OH

C                         C

ΗΑ    +   OH–  <=>  H2O  + A

0,1-X       C-X                       X                   

 

C-X= 10-9   => C= X

Kb  = 10-9 = 10-9 (0,1- ) / x =>  x=0,05=C=> n NaOH=0,05∙1=0,05mol

aazΑπάντηση από τον/την Βασίλης Δουκατζής στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 0:46

Παύλο καλησπέρα!

Ωραία η λύση σου αλλά νομίζω ο Αντώνης δεν ρωτά για την λύση αλλά για κάτι άλλο.

Ο Αντώνης ρωτά αν μπορούμε να πούμε αφού pH= 5 τότε θα περισσέψει οξύ, κτλ κτλ κτλ.

Εσύ τι έκανες; ξεκινάς έχοντας το δεδομένο «αφού pH= 5 τότε θα περισσέψει οξύ» και λύνεις την άσκηση.

Νομίζω όμως το κεντρικό θέμα είναι αν μπορούμε να το πούμε αυτό και να ξεμπερδεύουμε και όχι η καθαυτού λύση της άσκησης.

Υ.Γ. Στην λύση της άσκησης δεν μπορούμε να κάνουμε (αλλά και δεν χρειάζεται αρχικά) την προσέγγιση C  – x = 10-9   => C = x.

Αφού αποδείξουμε ότι x = 0,05 M τότε μπορούμε να πούμε ότι

C = 10-9 + x =>  C ≈ x

1092386109Απάντηση από τον/την Μιχάλης Καινουργιάκης στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 0:55

Η φυσική αντιμετώπιση των προβλημάτων ιοντικής ισορροπίας είναι προφανώς με ιοντικές αντιδράσεις. Όμως δυστυχώς το σχ. βιβλίο δεν τις προτιμά (υπήρχε όμως το 2000 βιβλίο που εισήγαγε τις ιοντικές αντιδράσεις). Δυστυχώς μετά το πολλαπλό βιβλίο δεν επιλέχθηκε…

Εν πάσει περιπτώσει, στο προκείμενο. Αγαπητέ Παύλο, νομίζω ότι με τη λύση που προτείνεις σιωπηρά θεωρείς ότι περισσεύει HA. Πως εφαρμόζεται η μέθοδος που προτείνεις για pH=9;

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ είπε:

 

Λύση   χωρίς  διερεύνηση

Σε υδατικό δ/μα   ασθενούς μονοπρωτικού  οξέος με V=1L ΗΑ και   C=0,1 M προσθέτουμε χωρίς μεταβολή όγκου ποσότητα  στερεού NaOH και προκύπτει δ/μα με pH=5 .

Να βρεθεί η ποσότητα NaOH . Δίνεται  Κa=10-5.

ΛΥΣΗ

NaOH   →    Νa  +  OH

C                         C

ΗΑ    +   OH–  <=>  H2O  + A

0,1-X       C-X                       X                   

 

C-X= 10-9   => C= X

Kb  = 10-9 = 10-9 (0,1- ) / x =>  x=0,05=C=> n NaOH=0,05∙1=0,05mol

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae-30 Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 8:51

Καλημέρα συνάδελφοι.

Νομίζω ότι η λύση του Παύλου, όχι  συνηθισμένη (θα μπορούσε κάποιος να την ονομάσει και ανορθόδοξη…), είναι πολύ σωστή, αλλά μιλάει και επί της ουσίας, όσον αφορά το τι συμβαίνει.

Δεν λέει ότι περισσεύει οξύ!

Δίνει απλά μια τελική ισορροπία στην οποία  συμμετέχει το οξύ ΗΑ. Δεν προβλέπει καμιά «ποσοτική» αντίδραση που κάποιο μέρος του οξέος έχει αντιδράσει και κάποιο περίσσευσε και στην συνέχεια η περίσσεια ιοντίζεται.

Και  σε pH=12!!! κάποια μόρια αδιάστατα (ΗΑ) θα υπάρχουν. Αυτά τα μόρια θα βρίσκονται σε ισορροπία με τα ιόντα Α- στην ισορροπία που γράφει.

Προσωπικά θα έλεγα, Παύλο συγχαρητήρια!

3Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 9:51

Παρόλο που η συζήτηση «πάει αλλού» από το αρχικό ερώτημα , θα ήθελα να πάρω θέση.

Εάν μελετήσουμε το φαινόμενο ΚΑΘΑΡΑ ιοντικά το ΗΑ συμμετέχει μόνο στην ιοντική ισορροπία του του μερικού ιοντισμού του δηλ στο ΗΑ + Η2Ο <=> Η3Ο+  +  Α- ενώ ταυτόχρονα τα Η3Ο+ και τα ΟΗ- του διαλύματος ( ανεξάρτητα προέλευσης ) συμμετέχουν στην ισορροπία Η3Ο+ + ΟΗ- <=> Η2Ο + Η2Ο. Κατα την άποψη μου όλα τα άλλα περιγράφουν ΑΠΛΩΣ ισοδύναμες καταστάσεις ( παλιά αγαπημένη μου τοποθέτηση του συνάδελφου Αν. Αφεντούλη). Είτε μιλάμε για την μοριακή αντιμετώπιση του θέματος ( ΗΑ + ΝαΟΗ …. ) είτε μια μια ημι-μοριακή / ημί-ιοντική ( ΗΑ + ΟΗ- … )

Εάν αποφάσιζα να μελετήσω το θέμα ιοντικά θα επέλεγα αυτή την προσέγγιση ( παράδειγμα 4 ) του συνάδελφου Πολ. Λατζώνη.

1092386109 Απάντηση από τον/την Μιχάλης Καινουργιάκης στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 12:14

@ Διονύση Μάργαρη

Η ιοντική αναπαράσταση σίγουρα είναι ορθότερη της μοριακής (άρα μάλλον η μοριακή αναπαράσταση είναι… ανορθόδοξη). Επίσης συμφωνώ ότι και σε pH=12 υπάρχουν μόρια ΗΑ. Όμως σε pH=12 (ή καλύτερα pH>=9) δεν ισχύει η σχέση C= X. Ισχύει μόνο αν περισσεύει HA.

@Αντώνη Μπαλτζόπουλο

Αν η κύρια αντίδραση που συμβαίνει στο δοχείο είναι η HA + OH- <-> A- + H2O με σταθερά K=Ka/Kw ή η HA + H2O <-> H3O+ + Α- και στη συνέχεια H3O+ + OH- <-> H2O + H2O αφορά την κινητική του φαινομένου. Η κινητική θα είχε σημασία αν υπήρχαν σημαντικές ενέργειες ενεργοποίησης και υπήρχε πιθανότητα να δεσμευθεί το σύστημα σε μια μετασταθή κατάσταση. Όμως οι συγκεκριμένες αντιδράσεις είναι ταχύτατες δεν δεσμεύονται σε μετασταθείς ισορροπίες και καταλήγουν σχεδόν ακαριαία στη θερμοδυναμική ισορροπία η οποία επιβάλλει να ικανοποιούνται όλες οι σταθερές. Άρα όποια εκδοχή από τις παραπάνω χρησιμοποιήσουμε είμαστε σωστοί.

 

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae-30Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 12:19

Μιχάλη παραπάνω, δεν είπα ότι ισχύει κάποια σχέση, όπως η C=x.

Είπα ότι με βρίσκει σύμφωνο η λογική του Παύλου, όπως εκφράζεται από τον πίνακα:

1092386109Απάντηση από τον/την Μιχάλης Καινουργιάκης στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 12:21

Ναι, ναι συμγωνώ απόλυτα.

Διονύσης Μάργαρης είπε:

Μιχάλη παραπάνω, δεν είπα ότι ισχύει κάποια σχέση, όπως η C=x.

Είπα ότι με βρίσκει σύμφωνο η λογική του Παύλου, όπως εκφράζεται από τον πίνακα:

1087434791 Απάντηση από τον/την ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 13:45

Μιχάλη  στη σελίδα 162 του σχολικού βιβλίου 1) β. γράφει την χημική εξίσωση

 

CH3COOH     +  OH–    →    CH3COO    +   H2O

     Μιχάλη αν η άσκηση αντί για  PH=5 ,   έγραφε   PH=9 , τότε εργαζόμενοι ομοίως έχουμε:

 

C-x  =10-5 =>   C = x  και 10-9= 10-5 (0,1-x) / x  => 10-4  =  (0,1-x) / x =>

 

=>  x(1+10-4) =0,1  =>  x = 0,1= C =>  nΝaOH= 0,1mol

 

Απορώ πως αρκετοί συνάδελφοι που τοποθετηθήκαν παραπάνω,  διέγνωσαν  πως είχα  στο μυαλό μου  ότι περισσεύει οξύ.

Στο συγκεκριμένο ερώτημα του  Μιχάλη  για PH=9  που δεν περισσεύει οξύ τι είχα στο μυαλό μου.

1092386109Απάντηση από τον/την Μιχάλης Καινουργιάκης στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 14:18

Αγαπητέ Παύλο, όπως το έγραψες περισσεύει οξύ. Για την ακρίβεια 10-5 mol ΗΑ. Τα πράγματα περιπλέκονται για pH=10, pH=11, pH=12,…

π.χ. για pH=11 άρα c-x=10-3 => c=x(;) => 10-9=10-3(0,1-x)/0,1 => 10-6=(0,1-x)/x =>x(1+10-6)=0,1 =>x=0,1;

Όσιν αφορά την αντιμετώπιση των ασκήσεων σαν ΗΑ + OH- <-> A- + H2O συμφωνώ, αλλά χρειάζεται πολύ δουλειά για να πειστεί ο κόσμος. Δεν αρκεί μια αντίδραση στο βιβλίο αν τα παραδείγματα σε αυτό και οι λύσεις των ασκήσεων χρησιμοποιούν την κλασσική μέθοδο.

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ είπε:

Μιχάλη  στη σελίδα 162 του σχολικού βιβλίου 1) β. γράφει την χημική εξίσωση

 

CH3COOH     +  OH–    →    CH3COO    +   H2O

     Μιχάλη αν η άσκηση αντί για  PH=5 ,   έγραφε   PH=9 , τότε εργαζόμενοι ομοίως έχουμε:

 

C-x  =10-5 =>   C = x  και 10-9= 10-5 (0,1-x) / x  => 10-4  =  (0,1-x) / x =>

 

=>  x(1+10-4) =0,1  =>  x = 0,1= C =>  nΝaOH= 0,1mol

 

Απορώ πως αρκετοί συνάδελφοι που τοποθετηθήκαν παραπάνω,  διέγνωσαν  πως είχα  στο μυαλό μου  ότι περισσεύει οξύ.

Στο συγκεκριμένο ερώτημα του  Μιχάλη  για PH=9  που δεν περισσεύει οξύ τι είχα στο μυαλό μου.

3Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 21 Δεκέμβριος 2016 στις 15:11

Μιχάλη καλησπέρα … δυσκολεύομαι να αποδώσω τον χαρακτηρισμό «κύρια αντίδραση» σε κάποια από τις αντιδράσεις-ισορροπίες αλλά εάν έπρεπε να το κάνω αυτό θα το έκανα υπέρ της αντίδρασης H3O+ + OH- <-> H2O + H2O . Δεν διαφώνησα ότι όλοι οι τρόποι περιγραφής του φαινομένου είναι σωστοί …

Κατα την άποψη μου όλα τα άλλα περιγράφουν ΑΠΛΩΣ ισοδύναμες καταστάσεις ( παλιά αγαπημένη μου τοποθέτηση του συνάδελφου Αν. Αφεντούλη).

… απλά …

Εάν αποφάσιζα να μελετήσω το θέμα ιοντικά θα επέλεγα αυτή την προσέγγιση ( παράδειγμα 4 ) του συνάδελφου Πολ. Λατζώνη.

Μιχάλης Καινουργιάκης είπε:

@Αντώνη Μπαλτζόπουλο

Αν η κύρια αντίδραση που συμβαίνει στο δοχείο είναι η HA + OH- <-> A- + H2O με σταθερά K=Ka/Kw ή η HA + H2O <-> H3O+ + Α- και στη συνέχεια H3O+ + OH- <-> H2O + H2O αφορά την κινητική του φαινομένου. Η κινητική θα είχε σημασία αν υπήρχαν σημαντικές ενέργειες ενεργοποίησης και υπήρχε πιθανότητα να δεσμευθεί το σύστημα σε μια μετασταθή κατάσταση. Όμως οι συγκεκριμένες αντιδράσεις είναι ταχύτατες δεν δεσμεύονται σε μετασταθείς ισορροπίες και καταλήγουν σχεδόν ακαριαία στη θερμοδυναμική ισορροπία η οποία επιβάλλει να ικανοποιούνται όλες οι σταθερές. Άρα όποια εκδοχή από τις παραπάνω χρησιμοποιήσουμε είμαστε σωστοί.

 

1087434791Απάντηση από τον/την ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ στις 22 Δεκέμβριος 2016 στις 14:30

    Αγαπητέ  Μιχάλη όπως το έγραψα  δεν περισσεύει οξύ,  διότι δεν έχει νόημα η περίσσεια, σε αντίδραση με στοιχειομετρικές ποσότητες,  είτε η αντίδραση είναι μονόδρομη είτε είναι αμφίδρομη.

Λύνω  την άσκηση και χωρίς προσεγγίσεις οπότε  έχω:

C-x  =10-5=>  C = x +10-5

10-9= 10-5 (0,1-x) / x  => 10-4  =  (0,1-x) / x =>

=>  x(1+10-4) =0,1  =>  x = 0,09999  => C=0,09999+0,00001=0,1Μ  =>

=>  nΝaOH= 0,1∙1 mol => nOH= 0,1mol

επίσης nHΑ= 0,1∙1 => nHΑ= 0,1mol

 

άρα το ΗΑ  και τα OH αντιδρούν σε ίσες ποσότητες και στην ισορροπία έχουμε

HΑ     +  OH–      Α    +   H2O

                                                0,1-x        0,1-x    x

CHA= COH =0,1-x=0,1-0,09999 = 0,00001=10-5

 

Αν εννοείς αυτό Μιχάλη,   και το  χαρακτηρίζεις περίσσεια,  επαναλαμβάνω ότι δεν      είναι δυνατόν σε αντίδραση με στοιχειομετρικές ποσότητες να έχουμε περίσσεια.

Oι ποσότητες των  10-5 mol    HΑ    και   10-5 mol    OH    είναι αποτέλεσμα της  αποκατάστασης της παραπάνω ισορροπίας και όχι περίσσειας.

 

Επίσης  είδες πουθενά να αναφερθώ σε pH=11 άρα c-x=10-3 => c=x(;) κ.λ.π

Για  pH=10,  pH=11, pH=12,… τα πράγματα δεν  περιπλέκονται καθόλου

Π.χ.   pH=11 άρα C-x=10-3 =>   C= x +10-3

10-9=10-3(0,1-x)/0,1 => 10-6=(0,1-x)/x=>  x(1+10-6)=0,1=> x=0,1

συνεπώς   C= 0,1 +10-3=>  C= 0,101Μ => aOH= 0,101∙1=0,101 mol

Εδώ αγαπητέ  Μιχάλη περισσεύουν  nΝaOH= 0,101- 0,1=0,001 που καθορίζουν και το pOH=3  =>  pH=11.

Οι  προσεγγίσεις στον  τρόπο λύσης χωρίς διερεύνηση  που παρουσίασα, εξαρτώνται από  τις συγκεντρώσεις  και την σταθερά ισορροπίας.

1092386109Απάντηση από τον/την Μιχάλης Καινουργιάκης στις 22 Δεκέμβριος 2016 στις 14:36

Μάλιστα. Έτσι συμφωνώ απόλυτα. Το μόνο μικρό πρόβλημα αφορά την πρόταση «Οι  προσεγγίσεις στον  τρόπο λύσης χωρίς διερεύνηση  που παρουσίασα, εξαρτώνται από  τις συγκεντρώσεις  και την σταθερά ισορροπίας.» Δηλαδή πως εξαρτώνται; Πότε c=x και πότε c=x+κάτι; Αλλά είναι επουσιώδες.

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΣΔΑΡΑΣ είπε:

    Αγαπητέ  Μιχάλη όπως το έγραψα  δεν περισσεύει οξύ,  διότι δεν έχει νόημα η περίσσεια, σε αντίδραση με στοιχειομετρικές ποσότητες,  είτε η αντίδραση είναι μονόδρομη είτε είναι αμφίδρομη.

Λύνω  την άσκηση και χωρίς προσεγγίσεις οπότε  έχω:

C-x  =10-5=>  C = x +10-5

10-9= 10-5 (0,1-x) / x  => 10-4  =  (0,1-x) / x =>

=>  x(1+10-4) =0,1  =>  x = 0,09999  => C=0,09999+0,00001=0,1Μ  =>

=>  nΝaOH= 0,1∙1 mol => nOH= 0,1mol

επίσης nHΑ= 0,1∙1 => nHΑ= 0,1mol

 

άρα το ΗΑ  και τα OH αντιδρούν σε ίσες ποσότητες και στην ισορροπία έχουμε

HΑ     +  OH–      Α    +   H2O

                                                0,1-x        0,1-x    x

CHA= COH =0,1-x=0,1-0,09999 = 0,00001=10-5

 

Αν εννοείς αυτό Μιχάλη,   και το  χαρακτηρίζεις περίσσεια,  επαναλαμβάνω ότι δεν      είναι δυνατόν σε αντίδραση με στοιχειομετρικές ποσότητες να έχουμε περίσσεια.

Oι ποσότητες των  10-5 mol    HΑ    και   10-5 mol    OH    είναι αποτέλεσμα της  αποκατάστασης της παραπάνω ισορροπίας και όχι περίσσειας.

 

Επίσης  είδες πουθενά να αναφερθώ σε pH=11 άρα c-x=10-3 => c=x(;) κ.λ.π

Για  pH=10,  pH=11, pH=12,… τα πράγματα δεν  περιπλέκονται καθόλου

Π.χ.   pH=11 άρα C-x=10-3 =>   C= x +10-3

10-9=10-3(0,1-x)/0,1 => 10-6=(0,1-x)/x=>  x(1+10-6)=0,1=> x=0,1

συνεπώς   C= 0,1 +10-3=>  C= 0,101Μ => aOH= 0,101∙1=0,101 mol

Εδώ αγαπητέ  Μιχάλη περισσεύουν  nΝaOH= 0,101- 0,1=0,001 που καθορίζουν και το pOH=3  =>  pH=11.

Οι  προσεγγίσεις στον  τρόπο λύσης χωρίς διερεύνηση  που παρουσίασα, εξαρτώνται από  τις συγκεντρώσεις  και την σταθερά ισορροπίας.

Μεταβολή pH με την μεταβολή της θερμοκρασίας

 

ΚαταγραφήΑπάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 26 Οκτώβριος 2011 στις 15:17
… είναι ακριβώς όπως τα γράφεις
( για την περίπτωση της ασθενούς βάσης μπορούμε να μιλήσουμε με σιγουριά μόνο για το pOH και όχι για το pH )

Ομοίως για διαλύματα ασθενών οξέων παρόλο που γνωρίζουμε ότι το pH μειώνεται κατά την αύξηση της θερμοκρασίας του διαλύματος ( λόγω της αύξησης της [Η3Ο] του ενδόθερμου ιοντισμού ) δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το ειδος της μεταβολής του pOH λόγω της μείωσης του pKw από την αύξηση της Κw

Απάντηση από τον/την δάσκαλος άγγελος στις 27 Οκτώβριος 2011 στις 0:04
Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο. Θα ήθελα και ένα σχόλιο για την περίπτωση που έχουμε ισχυρό οξύ ή ισχυρή βάση όπου δεν έχουμε ιοντική ισορροπία.

Καταγραφή Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 27 Οκτώβριος 2011 στις 13:58
… στην περίπτωση ισχυρού ηλεκτρολύτη ( έστω ισχυρού οξέος ) η [Η3Ο] είναι σταθερή και ανεξάρτητη της θερμοκρασίας ( μιας που ο ιοντισμός είναι πλήρης και η ποσότητα mole των Η3Ο είναι συνεχώς ίδια ) άρα και το pH είναι σταθερό.

Όμως η αύξηση της θερμοκρασίας … αυξάνει την Κw … μειώνει την pKw … άρα το pOH που είναι pKw – pH είναι μικρότερο μιας που έχουμε τον ίδιο αφαιρέτη σε μικρότερο αφαιρετέο

Απάντηση από τον/την δάσκαλος άγγελος στις 27 Οκτώβριος 2011 στις 23:26
Συμφωνώ εν μέρει. Αν όμως έχουμε διάλυμα οξέος με Ph=6,7 στους 25 και αυξήσουμε την θερμοκρασία στους 60 όπου Κw=10^-13 αν υποθέσουμε ότι pH=σταθ το διάλυμα προκύπτει βασικό! μιας και η τιμή ουδέτερου pH είναι πλέον 6,5. Οπότε για πολύ αραιά διαλύματα αυξάνεται η ολική συγκέντρωση οξωνίων γιατί λαμβάνουμε υπόψι την αύξηση στη συγκέντρωση των οξωνίων απο τον ιοντισμό του νερού.Οπότε στην περίπτωση αυτή το pH μειώνεται (κάτω απο 6,5).

Καταγραφή Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 28 Οκτώβριος 2011 στις 1:01
… προφανώς δεν μιλούσα μια περιπτώσεις όπου η συγκέντρωση των Η3Ο δεν καθορίζεται από τον πλήρη ιοντισμό του ηλεκτρολύτη.
Ένα διάλυμα με pH ίσο με 6,7 δεν είναι ένα διάλυμα που θα το περιέγραφα ώς διάλυμα που το pH του καθορίζεται από τη δράση ενός ισχυρού ηλεκτρολύτη. ( μιας που η ποσότητα των Η3Ο που συνεισφέρει στο διάλυμα είναι μόλις (!!!) 3πλάσια αυτών από τον αυτοιοντισμό του Η2Ο )

Ακόμα και σε αυτήν όμως την περίπτωση η συγκέντρωση των Η3Ο που προκύπτει από τον ισχυρό ηλεκτρολύτη παραμένει ίδια απλά ( τώρα περισσότερο ) δεν είναι ( άλλωστε ούτε ήταν ) τόσο σημαντική ώστε να καθορίσει το pH

Απάντηση από τον/την δάσκαλος άγγελος στις 28 Οκτώβριος 2011 στις 1:40
Σωμφωνώ και ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σου Αντώνη.Το θέμα το έθιξα κυρίων γιατί σε πολλά σχολικά βοηθήματα αναφέρετε λάθος η επίδραση της θερμοκρασίας σε ασθενές ηλεκτρολύτη (δεν λαμβλάνουν υπόψιν την μεταβολή στην Kw). Οπότε πιστέυω ότι πρέπει να αποφεύγονται τέτοια θέματα εκτός αν μας δώσουν πληροφορίες για τις μεταβολές τόσο της Kw όσο και της Κb.
αθορίσει το pH

Καταγραφή Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 28 Οκτώβριος 2011 στις 2:07
Δεν ξέρω για ποιο ( ποια ) βοήθημα μιλάς αλλά μου φαίνεται εξαιρετικά ( εάν όχι αδύνατον ) να ζητηθεί μια τέτοια ανάλυση από τους μαθητές , μιας που υπάρχουν πολύ καλύτερα ( και ουσιαστικότερα ) ερωτήματα που συνδιάζουν την μεταβολή της θερμοκρασίας με τον φαινόμενο του ιοντισμού
( πεχά ουδετέρου … θερμοκρασιά – Κ – απόδοση κτλ )

Εδώ οι μαθητές με τα βιας μπορούν (?) να εξηγήσουν την ταυτόχρονη αύξηση των mole Η3Ο+ KAI μείωσης της [Η3Ο+] κατά την αραιωση διαλύματςο ασθενούς οξέος.

Μιας που το έφερε η κουβέντα , να ένα 2ο θέμα που έβαλα φέτος σε διαγώνισμα ( για να ξεφύγω από συνηθισμένα ερωτήματα με τις θερμοκρασίες )

Δίνεται ότι σε δ/μα ΗΑ συγκέντρωσης 0,1Μ ισχύει [Η3Ο+1]=108[ΟΗ-1] στους 25οC
Γνωρίζουμε επίσης, ότι το ΗΒ έχει Κα=10­-5 στους 40οC.
Ποιο από τα δύο οξέα είναι ισχυρότερο στους 25οC ;
Κw(25oC)=10-14

Απάντηση από τον/την Γιώργος Καραγιάννης στις 3 Ιούνιος 2016 στις 17:30

Αντώνης Μπαλτζόπουλος είπε:
Δεν ξέρω για ποιο ( ποια ) βοήθημα μιλάς αλλά μου φαίνεται εξαιρετικά ( εάν όχι αδύνατον ) να ζητηθεί μια τέτοια ανάλυση από τους μαθητές , μιας που υπάρχουν πολύ καλύτερα ( και ουσιαστικότερα ) ερωτήματα που συνδιάζουν την μεταβολή της θερμοκρασίας με τον φαινόμενο του ιοντισμού
( πεχά ουδετέρου … θερμοκρασιά – Κ – απόδοση κτλ )

Εδώ οι μαθητές με τα βιας μπορούν (?) να εξηγήσουν την ταυτόχρονη αύξηση των mole Η3Ο+ KAI μείωσης της [Η3Ο+] κατά την αραιωση διαλύματςο ασθενούς οξέος.

Μιας που το έφερε η κουβέντα , να ένα 2ο θέμα που έβαλα φέτος σε διαγώνισμα ( για να ξεφύγω από συνηθισμένα ερωτήματα με τις θερμοκρασίες )

Μπορούμε να απαντήσουμε ποιο οξύ είναι ισχυρότερο ;

1Δημοσιεύτηκε από το χρήστη ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ στις 10 Απρίλιος 2016 στις 18:28 στην κατηγορία Θέματα Χημείας

Δίνονται δύο διαλύματα αλάτων ΝαΑ και ΝαΒ της ίδιας C, του ίδιου V και με το ίδιο pH. Συνέχεια

Καμπύλη αντίδρασης διευκρίνηση!!

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 7 Απρίλιος 2016 στις 11:52
Καλημέρα Ζήνωνα.
Το ερώτημα δεν ζητά γενικά τις καμπύλες, αλλά με βάση κάποια δεδομένα, που στην περίπτωσή μας είναι η μέση ταχύτητα της αντίδρασης.

Νομίζω λοιπόν ότι σωστό διάγραμμα είναι το πρώτο, που λαμβάνει υπόψη του τα δεδομένα.

Καταγραφή1.PNG Απάντηση από τον/την ΣΑΜΑΡΑΣ ΖΗΝΩΝ στις 7 Απρίλιος 2016 στις 12:16
Καλημέρα κ. Μάργαρη.
Με βρίσκεται σύμφωνο αν όμως ένας μαθητής βασισμένος σε ένα απο τα γνωστά ευαγγέλια (βοηθήματα) στηριχθεί στο ότι :
για να κατασκευάσουμε καμπύλη αντίδρασης μιας ουσίας που μετέχει σε μια αντίδραση πρέπει να προσδιορίσουμε:
την αρχική συγκέντρωση της ουσίας την t=0
και την τελική συγκέντρωση της για tν όταν ολοκληρωθεί η αντίδραση.
ομως
» η αντίδραση ολοκληρώνεται όταν ένα τουλάχιστον αντιδρών (αυτός που δεν είναι σε περίσσεια φυσικά) καταναλώνεται πλήρως.»
και σχεδιασει το 2ο διαγράμμα..
μήπως η εκφώνηση θα πρέπει να μας καθορίζει για το αν μιλάμε για την t=30sec η για το πέρας της αντίδρασης (tν)?

 Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 7 Απρίλιος 2016 στις 13:25
Δεν νομίζω Ζήνωνα να ζητάει το ερώτημα, όπως έχει τεθεί, τι συμβαίνει όταν ολοκληρώνεται η αντίδραση.
Θα μπορούσα να δεχτώ σαν απάντηση και το 2ο διάγραμμα, αν στους άξονες υπήρχαν και οι τιμές για τις στιγμές που δίνονται τα δεδομένα.
Αλλιώς χαράσσουμε καμπύλες, όπως τις έχουμε μάθει μέσα από βιβλία, χωρίς να χρειάζεται και να κατανοούμε, τι ακριβώς κάνουμε και χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τα δεδομένα.

 Απάντηση από τον/την ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ στις 7 Απρίλιος 2016 στις 18:10
Καμπύλες είναι και οι δύο σωστές, απλώς η 1η αναφέρεται στο διάστημα 0-30 s ενώ η 2η μέχρι την ολοκλήρωση της αντίδρασης. (Φυσικά η μορφή από τις καμπύλες δεν είναι η καλύτερη)

Καταγραφή1.PNG Απάντηση από τον/την ΣΑΜΑΡΑΣ ΖΗΝΩΝ στις 7 Απρίλιος 2016 στις 20:48
καλησπέρα κε Παπαδημητρίου έχετε δίκιο σχετικά με την μορφή των καμπύλων δεν ειναι και η καλύτερη.
Η ένσταση μου είναι στο αν στο τέλος δωθεί κάποιο ερώτημα σχεδιασμού καμπύλης αντίδρασης χωρίς να αναφέρεται σε κάποια χρονική στιγμή τι πρέπει να σχεδιαστεί απο τον μαθητή για να πιάσει το απόλυτο?
1)το διάγραμμα 1 που αναφέρεται στο διάστημα 0-30 s που όπως αναφέρει και ο κ Μάργαρης έχω την χρονική στιγμή?
2)το διαγραμμα 2 που αναφέρεται στο διάστημα 0-tν απλά το μόνο παράπτωμα που χει είναι ότι δεν γνωρίζω την τιμή της tν
3) η παρουσιάζει και τα δύο ως »διπλωμάτης» ?

Καταγραφή1 Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 8 Απρίλιος 2016 στις 15:30
Καλησπέρα κι από εμένα. Κατά τη γνώμη μου:
α) Η εκφώνηση πρέπει να αναφέρει για ποιο χρονικό διάστημα ζητούνται οι καμπύλες (π.χ. από 0-10 s ή από 0 έως τη λήξη της αντίδρασης),
β) Όπως είναι διατυπωμένη η εκφώνηση – κατά τη γνώμη μου με την ατέλεια που αναφέρω προηγουμένως – θα σχεδίαζα τις καμπύλες από την έναρξη έως τη λήξη της αντίδρασης, επιλέγοντας έναν τυχαίο χρόνο tν>30 s και σχεδιάζοντας 4 συγκεκριμένα σημεία για τα οποία έχω δεδομένα: έναρξη, t1=10 s, t2=30 s και tν (ολοκλήρωση).

Καταγραφή1.PNGΑπάντηση από τον/την ΣΑΜΑΡΑΣ ΖΗΝΩΝ στις 8 Απρίλιος 2016 στις 21:27
Καλησπέρα κ Βαχλιωτη η απάντηση σας καλύπτει πληρως την ένσταση μου!

Απάντηση από τον/την ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ στις 9 Απρίλιος 2016 στις 11:17
Ευχαριστώ για το κύριε Ζήνωνα. Ολοι είμαστε συνάδελφοι και ισότιμοι μεταξύ μας, οπότε το κύριε παραλείπεται. Οταν ζητείτε η καμπύλη χωρίς να αναφέρεται το χρονικό διάστημα, πιστεύω αναφέρεται σε όλη την πορεία της αντίδρασης εκτός αν η εκφώνηση αναφέρει κάτι διαφορετικό.

Καταγραφή1.PNG Απάντηση από τον/την ΣΑΜΑΡΑΣ ΖΗΝΩΝ στις 10 Απρίλιος 2016 στις 16:40
Εχεις δίκιο Βασίλη.. ένεκεν όμως σεβασμού ωρων πτήσης στα λημέρια της φυσικης και της χημείας…
Τωρα σχετικα με την καμπύλη αντιδρασης πιστευω πως πρεπει να διευκρινίζεται απο την εκφωνηση για τον χρόνο που θα την σχεδιάσω αν παλι οχι η αποψη του Θοδωρή είναι η πιο σωστή και η πιο διπλωματική..

Διπλή Αφυδραλογόνωση

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%aeΔημοσιεύτηκε από το χρήστη Δημήτρης Δημαγκίκας στις 5 Δεκέμβριος 2013 στις 11:28 στην κατηγορία Θέματα Χημείας
Θα ήθελα να ρωτήσω, γιατί στη διπλή αφυδραλογόνωση του 1,2 διχλωροβουτανίου ευνοείται ο σχηματισμός του 1 – βουτινίου και όχι του 1,2 βουταδιενίου ;

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΑΚΗ ΔΟΜΗΣΗ

 

1093887481-2Απάντηση από τον/την Αντώνης Χρονάκης στις 15 Μάιος 2011 στις 16:26
Ο κανόνα του Hund (στο 2ο ερωτημα σου) προκύπτει απο το εξης γεγονός. Οταν τα spin είναι παράλληλα, τότε, λόγω της αρχής του αποκλεισμού του Pauli, τα ηλεκτρόνια θα πρέπει να καταλαμβάνουν τροχιακά με διαφορετικό μαγνητικό κβαντικό αριθμό ml, να έχουν δηλαδή διαφορετική κατανομή στο χώρο.
Η ύπαρξη διαφορετικών τιμών μαγνητικού κβαντικού αριθμού ml έχει ως αποτέλεσμα η ενέργεια μεταξύ των ηλεκτρονίων λόγω απώθησης Coulomb να είναι στην περίπτωση αυτή μικρότερη, από ότι θα ήταν στη περίπτωση όπου τα ηλεκτρόνια έχουν αντίθετα spin καταλαμβάνοντας το ίδιο τροχιακό και επομένως την ίδια περιοχή χώρου. Συνεπώς, αν και η ενέργεια αλληλεπίδρασης μεταξύ των ηλεκτρονίων δεν έχει σχέση με τις μαγνητικές δυνάμεις, εξαρτάται όμως από τον προσανατολισμό των spin τους, ή από τις spin μαγνητικές ροπές τους, και είναι μικρότερη όταν τα spin είναι παράλληλα.
Ετσι δύο ηλεκτρόνια αποκτούν παράλληλα spin, όχι λόγω μιας απευθείας μαγνητικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των spin μαγνητικών ροπών τους, αλλά λόγω της αρχής του αποκλεισμού του Pauli και της ενέργειας της ηλεκτροστατικής αλληλεπίδρασης. Τα δύο αυτά δεδομένα ονομαζονται αλληλεπίδραση ανταλλαγής, η οποία εξαναγκάζει δύο ηλεκτρόνια σε τέτοια κατανομή στο χώρο ώστε να ελαχιστοποιείται η ηλεκτροστατική ενέργεια.

Καταγραφή Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 16 Μάιος 2011 στις 16:28
Ερώτημα 1ο ( ας το θέσω έτσι όπως «μου βγαίνει» πιο έυκολα )

Γιατί η αύξηση του l(αζιμουθιακός κβ αριθμος) επιφέρει αύξηση της διηλεκρονιακης άπωσης?

============================================================================

Μήπως γιατί το ηλεκτρονικό νέφος γίνεται πιο πολύπλοκο ( λιγότερο «απόλυτα συμμετρικό» ) ενώ ταυτόχρονα έχουμε και αύξηση των ηλεκτρονίων ?

Δεν μπορώ να φανταστώ τι ακριβώς ρωτάς …

Η άπωση μέσα στο 2s είναι πιο μεγάλη από αυτήν στο 2p μόνο και μόνο από το γεγονός ότι στο 1ο απωθούνται μεταξύ τους 2e και στο άλλο 6e . ( δεν ξέρω πως να συνυπολογίσω την διάταξη τους στον χώρο )

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae
2

Καταγραφή1Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 27 Σεπτέμβριος 2013 στις 15:28

Νικόλα όσον αφορά στο 1ο ερώτημά σου, θα πω ότι ο l σχετίζεται με τις διηλεκτρινικές απώσεις διότι η τιμή του επηρεάζει τον αριθμό των ακτινικών κόμβων. Τα σημεία στα οποία η ακτινική κυματοσυνάρτηση R(r)μηδενίζεται και στη συνέχεια αλλάζει πρόσημο ονομάζονται ακτινικοί κόμβοι ή σφαιρικές κομβικές επιφάνειες. Όσο περισσότερους ακτινικούς κόμβους έχει μία κυματοσυνάρτηση (τροχιακό) τόσο πιο διεισδυτικό είναι το αντίστοιχο ηλεκτρονικό νέφος, δηλαδή τόσο μεγαλύτερη η ηλεκτρονική πυκνότητα κοντά στον πυρήνα, αφού τόσο περισσότερα maxima ηλεκτρονικής πυκνότητας έχει. Ο αριθμός των ακτινικών κομβικών επιφανειών δίνεται από τη σχέση n-l-1 δηλαδή αυξανόμενης της τιμής του l ελαττώνεται ο αριθμός των ακτινικών κόμβων, οπότε τόσο πιο διάχυτο (λιγότερο διεισδυτικό) είναι το τροχιακό κι έτσι τόσο μεγαλύτερες οι διηλεκτρονκές απώσεις.

Καταγραφή1 Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 27 Σεπτέμβριος 2013 στις 21:00
Θέλω επίσης να συμπληρώσω-διορθώσω το εξής ως προς τα παραπάνω:
Ο αριθμός των ακτινικών κομβικών επιφανειών δίνεται από τη σχέση n-l-1 δηλαδή αυξανόμενης της τιμής του l (για δεδομένη τιμή του n) ελαττώνεται ο αριθμός των ακτινικών κόμβων, οπότε τόσο πιο διάχυτο (λιγότερο διεισδυτικό) είναι το τροχιακό κι έτσι τόσο μεγαλύτερες οι διηλεκτρονικές απώσεις. Έτσι, οι διηλεκτρονιακές απώσεις για ένα τροχιακό 2p θα είναι μεγαλύτερες από ότι για το 2s. Επίσης ο l σχετίζεται με το σχήμα του τροχιακού και αύξηση του l οδηγεί σε σχήματα τροχιακών που είναι πιο διάχυτα στο χώρο.
Βέβαια, στην περίπτωση σύγκρισης τροχιακών με διαφορετικό n, τότε παίζει πιο καθοριστικό ρόλο η διαφορά στην τιμή του n παρά στον αριθμό των ακτινικών κόμβων, κι αυτό διότι αύξηση της τιμής του n οδηγεί σε τροχιακά σημαντικά πιο απομακρυσμένα από τον πυρήνα, άρα πιο διάχυτα, άρα αύξηση των διηλεκτρονικών απώσεων.
Παρατήρηση: Θεωρώ ότι η λέξη «διηλεκτρονιακές» είναι λανθασμένη. Νομίζω ότι στο λεξικό δεν υπάρχει η λέξη «ηλεκτρονιακός» αλλά μόνο «ηλεκτρονικός». Έτσι θεωρώ σωστό να λέμε «διηλεκτρονικές απώσεις».

Απάντηση από τον/την Κώστας Μαντζανάς στις 25 Μάρτιος 2014 στις 4:20
Όσο μεγαλώνει το l, τόσο πάμε προς τροχιακά με όλο και περισσότερους λοβούς. Έτσι από το σφαιρικό s τροχιακό (l=0) περνάμε στο p τροχιακό με 2 λοβούς (l=1), απ’ αυτό με τη σειρά του περνάμε στο d τροχιακό με 4 λοβούς (l=2) και απ’ αυτό τέλος περνάμε στο f τροχιακό με 6 λοβούς (l=3). Μπορούμε να παρατηρήσουμε πως όσο περισσότερους λοβούς έχει ένα τροχιακό, τόσο ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ είναι πιθανό να βρεθούν 2 ηλεκτρόνια μέσα στο τροχιακό. Έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως όσο αυξάνεται το l, τόσο αυξάνονται οι διηλεκτρονιακές απώσεις. Συνεπώς ελάττωση του l επιφέρει ελάττωση των ηλεκτρονιακών απώσεων.